ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΟ ΑΣΥΛΟ
To πανεπιστημιακό άσυλο, όπως ισχύει σήμερα, καθιερώθηκε με το νόμο 1268 του 1982 και η σημασία του ήταν ιδιαίτερη για τη μεταπολιτευτική Ελλάδα αφού απέβλεπε στην προστασία της ελεύθερης διακίνησης ιδεών, στην πολυφωνία και στην ελεύθερη έκφραση των απόψεων από τον
καθένα εντός των ιδρυμάτων. Σήμερα, συνεχίζει και αποτελεί ένα προπύργιο της δημοκρατίας που υπενθυμίζει σε όλους εμάς τα δύσκολα χρόνια που πέρασε η χώρα μας και ο θεσμός της δημοκρατίας, που ευτυχώς στις μέρες μας είναι κατοχυρωμένος και δεν απειλείται από κανέναν.
Σύμφωνα με τον νόμο 1268/82, τρεις είναι οι περιπτώσεις άρσης του ασύλου:
* Το άσυλο αίρεται αυτοδικαίως όταν διαπράττονται αυτόφωρα κακουργήματα και αδικήματακατά της ζωής.
* Με ομόφωνη απόφαση της επιτροπής ασύλου, που συνιστάται από τον πρύτανη, έναν
εκπρόσωπο του διδακτικού προσωπικού και έναν εκπρόσωπο των φοιτητών (κάτι τέτοιο όμως στην ουσία δεν γίνεται ποτέ, αφού κανένας τους δεν θέλει να αναλάβει την ευθύνη για κάτι τέτοιο).
* Σε περίπτωση που δεν υπάρχει η παραπάνω ομοφωνία, συγκαλείται η Σύγκλητος, η οποία αποφασίζει μόνον με την ειδική πλειοψηφία των 2/3 των παρόντων μελών.
Οι αδυναμίες όμως από τα παραπάνω είναι εμφανείς και δυστυχώς ανησυχητικές. Εντός των ιδρυμάτων αναφέρονται πολλές φορές περιπτώσεις διακίνησης ναρκωτικών, σεξουαλικών επιθέσεων, κλοπών, καταστροφής δημόσιας περιουσίας με ανυπολόγιστη οικονομική ζημία, εμπρησμοί κ.τ.λ. Όλες όμως οι παραπάνω πράξεις ενώ είναι οφθαλμοφανέστατο ότι πλήττουν τους ίδιους τους φοιτητές και μετατρέπουν το πανεπιστήμιο σε χώρο «καταφύγιο» για συγκεκριμένες παράνομες ομάδες, αλλά δεν υπάγονται στα λεγόμενα αυτόφωρα κακουργήματα με άμεση συνέπεια να μην τιμωρούνται.
Εκτιμώντας ότι το πανεπιστήμιο οφείλει να αποτελεί το χώρο εκείνο όπου η δημοκρατία μέσα από την παράμετρο της ελεύθερης διακίνησης ιδεών και απόψεων θα είναι περισσότερο κατοχυρωμένη από οπουδήποτε αλλού. Και με βάση την άποψη ότι μέσα στο πανεπιστήμιο ο καθένας θα πρέπει να αισθάνεται ασφαλής γιατί μόνο έτσι θα μπορεί να αναπτύξει ανεμπόδιστα τις δημιουργικές απόψεις του, οφείλουμε να προτείνουμε καταστήσουμε σαφές ότι είμαστε ενάντια σε οποιονδήποτε προσπαθήσει να καταργήσει το πανεπιστημιακό άσυλο.
Προτείνουμε:
* Την εφαρμογή κατά γράμμα των διατάξεων του Ν. 1268/82 που αφορούν το πανεπιστημιακό
άσυλο από την επιτροπή ασύλου και από την Σύγκλητο, διότι έχουν παρατηρηθεί περιπτώσεις όπου η επιτροπή φοβόταν να αναλάβει την ευθύνη άρσης του ασύλου υπό το βάρος της κατακραυγής από κάποιους ακροαριστερούς κύκλους.
* Διεύρυνση του φάσματος των λεγόμενων αυτόφωρων κακουργημάτων των οποίων η
διάπραξη σε χώρο καλυπτόμενο από άσυλο επιτρέπει την άρση του, ώστε αυτά να περιλαμβάνουν και περιπτώσεις όπως διακεκριμένες φθορές, σωματικές βλάβες και εμπρησμούς. Διότι, ο εμπρηστής, δεν προσπαθεί να εκφράσει τις διαφορετικές του απόψεις στον πανεπιστημιακό χώρο, όπου έχει το δικαίωμα ελεύθερης διακίνησης ιδεών και απόψεων, αλλά καίει και καταστρέφει το πανεπιστήμιο.
* Αναβάθμιση της ασφάλειας των χώρων εντός των ιδρυμάτων με εγκατάσταση δυνατού
ηλεκτρικού φωτισμού σε όλα τα τμήματα του ιδρύματος, με προσθήκη περιφράξεων σε μέρη όπου κάποιος μπορεί να εισέλθει ανενόχλητος αλλά και ηλεκτρονικών συναγερμών σε χώρους όπου φυλάσσονται υλικά μεγάλης αξίας π.χ. κέντρα ηλεκτρονικών υπολογιστών,
εργαστήρια, βιβλιοθήκες.
* Αύξηση του αριθμού των υπαλλήλων φύλαξης των πανεπιστημιακών χώρων, σύμφωνα με τις ιδιαιτερότητες του κάθε ιδρύματος.
Πανεπιστημιακό Άσυλο
